De “Bruidsstad” was het traditionele bruidsgeschenk van de koningen van Portugal aan hun koninginnen, een gebruik dat in 1282 door Dom Dinis in gang werd gezet. De stad (op een paar uur met de trein van Lissabon) is sindsdien nauwelijks van uiterlijk veranderd: de geplaveide straten en steile trappen lopen tot aan de stadsmuren, vanwaar u een blik kunt werpen op een landschap van windmolens en wijngaarden. De parochiekerk, Igreja de Santa Maria (in het centrale Praça), werd gekozen voor het huwelijk van de tienjarige koning Afonso V en zijn achtjarige nichtje Isabel in 1444. Het dateert voornamelijk uit de Renaissance, maar het interieur is bekleed met zeventiende-eeuwse blauwe azulejos (of beschilderde tegels) op een huiselijke manier die typisch is voor Portugese kerken. Het retabel in een zijkapel aan de rechterkant is geschilderd door Josefa de Obidos, een van de beste Portugese schilders en een van de weinige vrouwelijke kunstenaars die door kunsthistorici enige reputatie genieten. Een hoek van de driehoekige vestingwerken wordt ingenomen door een massief kasteel, gebouwd door Dom Dinis, dat is omgebouwd tot een Pousada.
Ook vermeldenswaard is het Casa d’Óbidos, gebouwd in 1889 en gelegen op ongeveer 1 km ten zuiden van de stadsmuren, met prachtige tuinen en een sfeer van vervaagde grandeur. Het is de moeite waard om er te blijven, want zoals zo vaak het geval is, keert de stad terug naar haar eigen leven nadat de toeristen overdag zijn vertrokken. Een van de betere budgetrestaurants is Café 1 de Dezembro, naast de kerk van São Pedro.
